Verhalen cliënten

Ex-dakloze Dries doet zijn verhaal:
‘Zakkenrollen hoort niet meer bij het plan’

Dries (47) is al sinds 2013 cliënt van Stadsgeldbeheer. Hij is zeer tevreden over zijn begeleidster Corina, ze hebben een goede relatie opgebouwd. Het geeft Dries een “ongelooflijk veilig gevoel” dat zijn geld wordt beheerd: ‘Dat kutgeld kostte me zo veel stress, het is heerlijk dat ik daar vanaf ben!’

Dries is al ruim twintig jaar verslaafd. Lange tijd ging dat goed: ‘Ik woonde in Veenendaal met mijn meisje en dochter en ging een keer per week naar Rotterdam om heroïne te halen. ’s Ochtends nam ik dan een half gram, daarna ging ik aan het werk. En na het werk nam ik nog een half gram. Ik was lasser, werk waar je prima drugs bij kunt gebruiken. Al met al had ik een bestaan van huisje, boompje, beestje dat een tikkie afweek, maar ik was niet ontevreden.’ Toen Dries ging spuiten begon de ellende. Hij hield het thuis niet meer uit en sliep ‘s zomers maanden op straat, zat soms in de bajes. ‘Ik was een goede zakkenroller. Ik had mijn eigen straatje.’ ’s Winters was hij bij zijn vrouw. ‘Zij is de rode draad in mijn leven. Hoe langer ik op straat bleef hoe minder vrienden ik overhield.’

Inkeer
Dries kwam voor langere tijd in de bajes terecht. De pastor aldaar zei hem dat hij niet terug moest naar de straat en voor zichzelf moest kiezen. Dries: ‘Hij had gelijk. Na de gevangenis moest ik verplicht naar een kliniek in Den Dolder. Ik wist nu dat ik niet terug naar de straat wilde en werkte hard aan mijn herstel.’ Na vier maanden kliniek kwam hij terecht in Utrecht bij Lister, Hostel Wittevrouwen. Dries is enthousiast over hen: ‘Ze hebben me prima geholpen. Ik kreeg een uitkering, een identiteitsbewijs en werd geholpen met mijn financiën.’ Na het hostel kwam hij op zijn verzoek terecht bij Housing First, waar hij veel goede verhalen over had gehoord. Zijn begeleidster Hennelien komt nog maar eenmaal per maand langs. Dries: ‘Zij is echt de beste die je kunt hebben! Wat iemand een goede begeleider maakt? Ik weet niet, het gaat om een persoonlijke klik. Met de één kun je nou eenmaal beter omgaan dan met de ander.’ 

Geen financiële stress meer
Housing First meldde Dries in 2013 aan bij Stadsgeldbeheer voor budgetbeheer en schuldhulpverlening: ‘Voor die tijd had ik me nooit beziggehouden met mijn financiën. Mijn vrouw regelde dat allemaal. Het bleek dat zij allerlei schulden had gemaakt.’

Dries is getrouwd in gemeenschap van goederen, waardoor de schulden van zijn vrouw ook zijn schulden waren. Toen hij er achter kwam dat ze het zo uit de hand had laten lopen was het huis te klein, maar inmiddels heeft hij dat achter zich gelaten: ‘Je moet toch door. Mijn begeleidster Corina is nu bezig een schuldenregeling op te zetten.’ Er is nog maar één schuldeiser niet akkoord, maar Dries wil het allemaal niet weten: ‘Ze regelt het maar, ik wil het nooit meer zelf doen. Dat kutgeld kostte me zo veel stress, het is heerlijk dat ik daar vanaf ben! Ik ben zo blij met mijn 75 euro per week. Ik heb geen financiële stress meer en die wil ik ook nooit meer. Ik bel Corina gewoon als ik geld nodig heb en dan krijg ik iets - als het er is en anders niet. Heerlijk toch?’

Voorlichting als ervaringsdeskundige
Tegenwoordig doet Dries veel vrijwilligerswerk: ‘Ik wil wat terugdoen voor de samenleving, ik heb immers zo veel rottigheid uitgehaald?’ Hij geeft als ex-dakloze rondleidingen vanuit de Utrechtse Stadsbrug langs allerlei plekken in de stad waar daklozen een verleden hebben. Ook geeft hij vanuit het Imagoproject van de Tussenvoorziening voorlichting op scholen over drugsgebruik. In de les maatschappijleer vertelt hij over de gevaren van drugs: ‘Als ik maar één jongere ervan weerhoud om drugs te gaan gebruiken, is mijn leven geslaagd!’ Ook bezoekt hij eens in de veertien dagen samen met zijn vrouw ouderen in een verpleegtehuis. Dat is ooit zo gegroeid en dat geeft hem een heel goed gevoel. Maar het meest trots is Dries op zijn Verklaring Omtrent Gedrag (VOG): ‘Die had ik nodig om voorlichting op scholen te mogen geven. Ik had niet verwacht dat ik die zou krijgen, door alle rottigheid van vroeger. Maar ik kreeg hem toch, ik draag hem altijd bij me!’

Toekomst
Dries zit vanwege zijn schulden nog wel drie jaar bij Stadsgeldbeheer. Daarna kijkt hij pas verder. Plannen voor de lange termijn maakt hij niet. Hij heeft wel computerles gehad, maar vergeet regelmatig wat hij geleerd heeft. Door het drugsgebruik functioneert hij niet zo goed meer. Toch heeft hij Corina laatst voor het eerst zelf gemaild om 30 euro extra te vragen: ‘Toen was ik zo trots op mezelf!’ Afkicken zit er niet meer in, hij vreest dat hij dat niet overleeft. Al zes jaar verstrekt de gemeente Utrecht hem dagelijks 1 gram heroïne, die hij steevast om 10 uur ophaalt. Hij is tevreden met zijn leven nu en maakt er het beste van: ‘Zakkenrollen hoort niet meer bij het plan.’ 

Tips van Dries aan hulpverleners:
‘Maak doelen die haalbaar zijn. De meeste mensen grijpen te hoog, dan lukt het niet. Begin onderaan. Ook is het belangrijk om je cliënt als persoon te behandelen en niet als cliënt. Dat voelt veel beter. En wachtlijsten? Die zijn uit den boze. Want als het te lang duurt voor je hulp krijgt, blijf je in de vicieuze cirkel van de straat, gevangenis, drugs. ‘Tegen cliënten zou ik willen zeggen: wees bereid je als een kleine jongen te laten behandelen. Pas als je de aanwijzingen en opdrachten van je begeleiders volgt, kunnen zij je helpen bij het regelen van je financiën en je financiële zelfredzaamheid bijbrengen.’ 

Federatie Opvang is de branchevereniging voor opvang, beschermd wonen en aanpak huiselijk geweld.

Gratis nieuwsbrief ontvangen van Federatie Opvang
Meld je hier aan
Contact

Piet Mondriaanplein 25
Postbus 830, 3800 AV Amersfoort.
033 461 50 29