Verhalen cliënten

Ex-dakloze Mohammed over wat goed werkt in de hulpverlening:
‘Behandeld worden als een normaal mens’

Mohammed is cliënt van Stadsgeldbeheer en woont in de opvang van de Tussenvoorziening. Hij kon lange tijd niet doorstromen door ontruiming in verband met een illegale wietplantage en huurschuld. Het is de financieel hulpverlener van Stadsgeldbeheer desondanks gelukt de woningbouwvereniging te overtuigen een huurdersverklaring af te geven. Nu wacht Mohammed op een eigen woning.

Hoe zorg je dat iemand financieel zelfredzaam wordt?
Mohammed: ‘Door dagbesteding. Mensen vervelen zich, ze zitten veel te lang thuis. Ik raakte in de periode 2013-2014 dakloos en sliep bij de NOIZ (Nachtopvang In Zelfbeheer, red.) van de Tussenvoorziening. Ik ben daar toen gastheer en later huismeester geworden en voelde me gewaardeerd. Er werd niet op me neergekeken. Juist kwetsbare mensen hebben zo’n steuntje nodig.’

‘Nederland heeft perfecte voorzieningen voor daklozen, maar ik durfde de stap niet te zetten. Was ik dan zover gezonken?’

Je was al eerder schuldenvrij. Toch ging het weer mis. Hoe ging dat?
‘In 2008 werd ik ook al geholpen door Stadsgeldbeheer. Ik doorliep een schuldentraject en was in 2012 schuldenvrij. In 2013 kwam ik met de verkeerde mensen in aanraking en werd opgepakt voor wapenbezit en mensenhandel. Ik werd veroordeeld en zat langere tijd in de gevangenis. Daardoor kon ik mijn huur, gas, licht, licht water en telefoon niet meer betalen. Toen ik vast zat heb ik mijn huissleutels in goed vertrouwen aan anderen gegeven. Zij zijn helaas die wietplantage begonnen in mijn woning, waardoor ik werd uitgezet.’

Wat gebeurde er daarna?
‘Toen ik uit de gevangenis kwam, belandde ik op straat en daarna in de NOIZ. Mijn daklozenuitkering werd meerdere malen geblokkeerd, de laatste keer omdat ik nog een aantal dagen detentie open had staan. Eerst durfde ik de stap naar de maatschappelijke opvang niet te zetten. Nederland heeft perfecte voorzieningen voor daklozen, maar ik durfde de stap niet te zetten. Was ik dan zover gezonken? Uiteindelijk meldde ik me toch aan. Maar toen Outreach me belde dat er een plek bij de laagdrempelige opvang van het Leger des Heils was, zei ik nee. Mijn neef had me verteld dat het daar vreselijk was. Hij zei: “Je gaat hier kapot, mensen praten tegen de muur.” Dat zag ik niet zitten.’ 

Maar het kwam toch nog goed?
‘Ja, later werd ik gebeld dat er een zelfstandige wooneenheid via de Tussenvoorziening beschikbaar was. In januari 2017 was het drie jaar geleden dat de huurschuldsignalering was ontstaan en kon ik een spoedaanvraag doen. Dat heb ik meteen gedaan en nu maar afwachten... Gelukkig heb ik een reclasseringsmedewerker die me goed helpt. Over de opvang ben ik ook goed te spreken. Als ik anderen hoor klagen over de opvang zeg ik: “Niet klagen man, had je maar moeten studeren, naar school moeten gaan.” Zelf schaam ik me dood dat ik in deze situatie zit, ik stel me dankbaar op.’

Wat werkt er goed voor jou? Wanneer is iemand een goede hulpverlener?
‘Voor mij werkt het goed als ik als een normaal mens word behandeld. Mijn vorige begeleider hield me op afstand, vertelde vooral wat er niet kon. Dat had geen zin. Ook is het niet prettig om steeds te moeten uitleggen waarom je extra geld nodig hebt. Nu gaat het goed. Als ik straks een eigen huis heb, wil ik graag begeleiding houden, bijvoorbeeld vanuit een buurtteam.

‘Het is mooi als men je iets nuttigs kan leren. Toen ik de vorige keer uitstroomde bij Stadsgeldbeheer, heb ik leren internetbankieren. Dat was heel nuttig. Als ik nu weer uitstroom, wil ik graag aan de slag als financieel vrijwilliger. Bezig zijn, iets te doen hebben, zorgt ervoor dat ik geen nieuwe schulden maak.’

Federatie Opvang is de branchevereniging voor opvang, beschermd wonen en aanpak huiselijk geweld.

Gratis nieuwsbrief ontvangen van Federatie Opvang
Meld je hier aan
Contact

Piet Mondriaanplein 25
Postbus 830, 3800 AV Amersfoort.
033 461 50 29