Verhalen cliënten

Ex-verslaafde Said (53) krabbelde uit het dal:
‘Ik wil als volwassene worden behandeld’

Said is dertig jaar verslaafd geweest aan heroïne en cocaïne, hij heeft de opkomst en ondergang van de beruchte drugstunnel onder Hoog Catharijne meegemaakt, kent veel mensen uit het wereldje, heeft er ook velen verloren. ‘Ik verstopte mijn heroïne in het perkje tussen de McDonalds en Van Haren, ken je dat nog?’

Said heeft een verschrikkelijke tijd achter de rug. In 2008 werd hem een gevangenisstraf van zes jaar opgelegd. Daar heeft hij vier jaar van uitgezeten in Nieuwegein, Alphen aan den Rijn, Vught en Ter Apel. Hij ging verslaafd de gevangenis in en kwam er clean uit. Echter toen hij in de gevangenis zat, overleed zijn vader. Dat heeft grote impact op hem gehad. ‘Mijn vader had een tumor in zijn hoofd. Ik kreeg drie dagen verlof om hem op te zoeken in het ziekenhuis. Ik heb hem toen beloofd mijn leven te verbeteren en nooit meer te gebruiken of andere fouten te maken. Daar houd ik mij aan, dat is mijn motivatie in het leven.’

‘Extra geld vragen wilde ik niet meer, om het conflict uit de weg te gaan’

Geen verlof
Kort daarna overleed zijn vader, zonder dat Said hem nog mocht zien. Hij kreeg geen verlof en is daar nog altijd teleurgesteld over: ‘Die fokking justitie maakt me nog altijd boos!’ In de penitentiaire inrichting kwamen wel verschillende bewaarders naar hem toe om hem te steunen: ‘Die begrepen hoe rot het was dat ik niet meer naar mijn vader kon.’ Nu zijn vader er niet meer was wilde Said als oudste zoon het goede voorbeeld geven voor de rest van het gezin. Dit, en de belofte aan zijn vader, is zijn motivatie om moeilijke verleidingen te weerstaan. En die verleidingen zijn er zeker. Zo vertelt hij dat hij laatst bij de supermarkt was en dat een medewerker een dikke envelop met geld bij de kassa legde. ‘Recht voor mijn neus. Ik fantaseerde al over wat ik allemaal met dat geld zou kunnen doen. Maar toen zei ik toch tegen de kassabediende dat hij dat geld vlug moest opbergen.’

Schuldenvrij
In 2012 kwam Said uit de gevangenis. Hij had geen woonruimte, zodat de reclassering (Victas) hem aanmeldde bij de Tussenvoorziening. Via Housing First kreeg hij voor het eerst in zijn leven – hij was toen 48 – een woning. Tot die tijd had hij bij zijn moeder gewoond en was hij wisselend dakloos of gedetineerd.

Voor elke cliënt van Housing First is een vorm van inkomensbeheer verplicht, dus werd Said aangemeld bij Stadsgeldbeheer vanwege zijn schulden. Hij kreeg een consulent toegewezen, die na enkele maanden vertrok. Toen kwam Lily van het team Intensief Beheer (zie kader): ‘Zij bleef vier jaar mijn consulent en sleepte me door een schuldenregeling heen. Inmiddels ben ik schuldenvrij en daar ben ik heel trots op!’ 

Drie trajecten Stadsgeldbeheer
Stadsgeldbeheer biedt cliënten drie trajecten: 

  1. Basis Budgetbeheer: betaling van enkele vaste lasten, weinig cliëntcontact, geen schuldhulpverleningstrajecten (wel op peil houden beslagvrije voet).
  2. Regulier Beheer: budgetbeheer plus schuldhulpverlening.
  3. Intensief Beheer: budgetbeheer, schuldhulpverlening en meer tijd om uitleg te geven aan cliënten en mee te gaan op huisbezoek. 

Geen puber
Omdat er op geldvlak geen ingewikkelde zaken meer speelden, kon Said worden overgedragen aan het team Basis Budgetbeheer. Nu heeft hij sinds een paar weken een nieuwe consulent en dat is na vier jaar intensief beheer toch wel even wennen. Het botert nog niet helemaal: ‘Ik wilde 100 euro extra, maar ze gaf me maar 70. Terwijl ik weet dat er zeker zo’n 700 euro aan spaargeld is. Bovendien vraag ik heus niet vaak om extra geld. Waarom dan zo moeilijk doen?’ Het conflict maakte hem heel boos en ontregelde alles. De 70 euro besteedde hij ook niet aan het doel waar hij het voor aanvroeg – de hele week liep in de soep. Nu hij het erover heeft wordt hij weer boos, het volume van zijn toch al niet zachte stem schiet omhoog: ‘Ik ben geen puber meer, ze moet het gewoon overmaken!’ Ook zag hij een nieuwe zitbank bij de kringloop. Zijn huidige bank is door zijn hond gesloopt, dus hoog tijd voor een nieuwe. ‘Maar hij kostte 60 euro en ik krijg maar 60 euro leefgeld. Extra geld vragen wilde ik niet meer, om het conflict uit de weg te gaan, dus zitten we nu op een versleten bankstel.’

Zelf doen?
Said wil niet betutteld worden omdat dat zijn zelfredzaamheid en autonomie juist aantast. Op de vraag hoe hij het dan anders zou willen doen, antwoordt hij: ‘Ik wil als volwassene worden behandeld. Ik wil niet elke keer hoeven uitleggen waarom ik extra geld nodig heb.’ Bij Lily was zijn geld veilig, hij wist wat hij aan haar had en vertrouwde erop dat zijn betalingen gedaan werden en zijn schulden afgelost. Nu is dat vertrouwen er minder en twijfelt hij zelfs over stoppen met Stadsgeldbeheer: ‘Ik ga het wel zelf doen, zo moeilijk is het niet.’ Maar heeft hij dan de benodigde vaardigheden om zijn eigen financiën te beheren? Heeft hij daarin iets geleerd van Stadsgeldbeheer? ‘Nee, Lily betaalde alles netjes maar ze leerde me niets.’ Toch gaat hij het zelf proberen. Hij heeft een computer – op dit moment helaas stuk – waarmee hij kan internetbankieren. ‘Meer heb ik niet nodig. Ik heb een fase bereikt dat ik het weer zelf moet doen.’ 

Federatie Opvang is de branchevereniging voor opvang, beschermd wonen en aanpak huiselijk geweld.

Gratis nieuwsbrief ontvangen van Federatie Opvang
Meld je hier aan
Contact

Piet Mondriaanplein 25
Postbus 830, 3800 AV Amersfoort.
033 461 50 29